Zuur-base evenwicht!

Bij het begrip zuur denk je al snel aan een smaak in de mond waar het gezicht van gaat samentrekken. Een zuur is een scheikundig begrip dat iets zegt over de eigenschap van een stof. “Zuren” splitsen waterstofionen (H+) af in water. Het tegengestelde van een zuur noemen we een “base” (en niet zoet!). Een base is een stof die in water hydroxide-ionen (OH-) afsplitst.

De “pH-waarde” is een maat voor de concentratie waterstofionen in oplossingen en geeft aan hoe zuur of basisch iets is. De zuurgraad, ofwel de pH-waarde kan liggen tussen de 0 en 14.

Alle pH-waarden van vloeistoffen van 0 tot 7 noemen we zuur (hoe lager de waarde des te meer zuur). Alle pH-waarden van 7 tot 14 noemen we basisch (hoe hoger de waarde des te meer basisch). Een pH-waarde van 7 is neutraal, dus niet zuur en niet basisch.

Zuur-base evenwicht

Zure stoffen zijn o.a.:

urinezuur, azijnzuur, melkzuur, vetzuur, cholesterol, koolzuur, fosforzuur

Basische stoffen zijn o.a.:

natriumbicarbonaat, kaliumbicarbonaat, kaliumcarbonaat, natriumhydroxide, kaliumhydroxide, calciumcarbonaat, magnesiumcarbonaat

Basische stoffen neutraliseren zure stoffen

Een zure stof wordt geneutraliseerd wanneer het in aanraking komt met een basische stof. Bijvoorbeeld, “urinezuur” wordt door “natriumbicarbonaat” geneutraliseerd door deze om te zetten in koolstofdioxide, water en neutrale zouten.

Het zuur-base evenwicht is essentieel voor het lichaam

Een goede zuurgraad, ofwel een zuur-base balans van het lichaam dat in evenwicht is, is één van de meest kritieke factoren voor een goede gezondheid. Tijdens de stofwisseling worden voortdurend zure eindproducten gevormd. Kleine schommelingen in de pH-waarde van het bloed en de cellen kunnen drastische veranderingen van het metabolisme in de cellen tot gevolg hebben en zo storingen veroorzaken.

Zuur-base weegschaal

pH metenGrenzen van pH-waarden:
- Bloed 7,35 - 7,45 (ideaal 7,41)
- Speeksel 6,00 - 7,50
- Maag 1,35 - 4,20
- Urine 5,50 - 8,40
- Dunne darm 6,50 - 7,50
- Dikke darm 5,60 - 6,90

Al onze cellen baden in het extracellulaire vocht dat net zoals het bloed licht basisch is (pH 7,35-7,45). De uiterste pH-waarden voor het bloed en het extracellulaire vocht waarbinnen nog leven mogelijk is liggen tussen 6,8 en 7,8. Te lage pH-waarden (zuur) leiden sneller tot levensbedreigende situaties dan te hoge waardes (basisch). Zo ontdekte dr. Berthold Kern dat een verlaagde pH-waarde (meer zuur) tot een verdikking van het bloed leidde. Wanneer bloed dikker is van samenstelling dan moet het hart harder pompen om het naar de organen te leiden.

Basisch water

Basisch water is water (H2O) met een pH-waarde die hoger is dan 7. Dit houdt in dat de hoeveelheid  hydroxide-ionen (OH-) in water hoger is dan de hoeveelheid waterstofionen (H+). U kunt veilig basisch drinkwater maken door een paar druppels basisch concentraat van natriumhydroxide (NaOH) of kaliumhydroxide (KOH) toe te voegen aan het water. Natriumhydroxide (NaOH) splits dan in natriumionen (Na+) en hydroxide-ionen (OH-), waardoor de hoeveelheid OH- in het water, en dus de pH-waarde, hoger wordt.

Het drinken van basisch water zet het lichaam aan tot de aanmaak, via de maagwandcellen, van het basische stofje natriumbicarbonaat. Natriumbicarbonaat is de “basische buffer” van ons lichaam die zure afvalstoffen neutraliseert. Zuurresten in het lichaam worden dus gebufferd, ofwel geneutraliseerd door de base natriumbicarbonaat. Dit is ontzuren!

Verzuring mevrouwVerzuring is veroudering!

De beroemde Franse arts en bioloog, Alexis Carell hield het hart van een kip 28 jaar in leven. Hij liet een ei bebroeden en nam weefsel van het zich ontwikkelende kuikenhartje. Hij bewaarde het hartweefsel in een vloeibare voedingsbodem die mineralen bevatte in dezelfde samenstelling als van het bloed. Hij wisselde de vloeibare voedingsbodem iedere dag en hield zo het hartweefsel 28 jaar(!) in leven. Toen hij ophield met het verversen van de vloeibare voedingsbodem, stierven de hartcellen. Het geheim van het 28 jaar overlevende kuikenhart ligt in het feit dat de extracellulaire vloeistof (vloeistof waarin de cellen lagen) op constante kwaliteit (zuurgraad) werd gehouden.