Producten Kies een categorie

Belang van de zuur-base balans

Het zuur-base evenwicht

De mate van zuurheid van het lichaam wordt zuurgraad genoemd en wordt gemeten in de vorm van de pH-waarde. Hoe lager de pH, hoe zuurder iets is. Een goede zuurgraad, ofwel een zuur-base balans van het lichaam dat in evenwicht is, is één van de meest kritieke factoren voor een goede gezondheid. Tijdens de stofwisseling worden voortdurend zure eindproducten gevormd. Kleine schommelingen in de pH-waarde van het bloed en de lichaamscellen kunnen drastische veranderingen van het metabolisme in cellen tot gevolg hebben en zo storingen veroorzaken.

Al onze cellen baden in vocht dat net zoals het bloed licht basisch is (pH 7,35-7,45). De uiterste pH-waarden voor het bloed en het vocht waarbinnen nog leven mogelijk is liggen tussen 6,8 en 7,8. Te lage pH-waarden (zuur) leiden sneller tot levensbedreigende situaties dan te hoge waardes (basisch). Een verlaagde pH-waarde (meer zuur) leidt tot een verdikking van het bloed. Wanneer bloed dikker is van samenstelling dan moet het hart harder pompen om het naar de organen te leiden.

Zuren en basen uitgelegd


Bij het begrip zuur denkt men al snel aan een smaak in de mond waar het gezicht van gaat samentrekken. Een zuur is een scheikundig begrip dat iets zegt over de eigenschap van een stof. “Zuren” splitsen waterstofionen (H+) af in water. Het tegengestelde van een zuur noemen we een “base” (en niet zoet!). Een base is een stof die in water hydroxide-ionen (OH-) afsplitst, maar is ook een stof die het zuur aan zich kan binden waardoor het geheel neutraal wordt.

Zuur - base - balans

De “pH-waarde” is een maat voor de concentratie waterstofionen in oplossingen en geeft aan hoe zuur of basisch iets is. De zuurgraad, ofwel de pH-waarde kan liggen tussen de 0 en 14.

Alle pH-waarden van vloeistoffen van 0 tot 7 noemen we zuur (hoe lager de waarde des te meer zuur). Alle pH-waarden van 7 tot 14 noemen we basisch (hoe hoger de waarde des te meer basisch). Een pH-waarde van 7 is neutraal, dus niet zuur en niet basisch.

Voorbeelden van zure stoffen zijn onder andere:

  • Urinezuur
  • Azijnzuur
  • Melkzuur
  • Vetzuur
  • Cholesterol
  • Koolzuur
  • Fosforzuur

Voorbeelden van basische stoffen zijn onder andere:

  • Natriumbicarbonaat
  • Kaliumbicarbonaat
  • Kaliumcarbonaat
  • Natriumhydroxide
  • Kaliumhydroxide
  • Calciumcarbonaat
  • Magnesiumcarbonaat

Basische stoffen neutraliseren zure stoffen

Een zure stof wordt geneutraliseerd wanneer het in aanraking komt met een basische stof. Bijvoorbeeld, “urinezuur” wordt door “natriumbicarbonaat” geneutraliseerd door deze om te zetten in koolstofdioxide, water en neutrale zouten. Natriumbicarbonaat is de “basische buffer” van ons lichaam die zure afvalstoffen neutraliseert. Zuurresten in het lichaam worden dus gebufferd, ofwel geneutraliseerd door de base natriumbicarbonaat. Dit is ontzuren.

Ons lichaam kent niet één, maar diverse zuurgraden.

Ons lichaam kent verschillende pH-waarden afhankelijk van het orgaan en de functie. De zuurgraad van het bloed wordt strak gereguleerd tussen pH 7,35 en 7,45. Hieronder een overzicht met grenzen van pH-waarden:

✓ Bloed:                7,34 – 7,45 (7,41 is ideaal)Zuur - zuurgraad - pH-waardes

✓ Speeksel:           6,00 – 7,50

✓ Maag:                 1,35 – 4,20

✓ Urine:                 5,50 – 8,40

✓ Dunne darm:    6,50 – 7,50

✓ Dikke darm:      5,60 – 6,90

De noodzaak van een optimale zuur-base evenwicht onderstreept

Verzuring is veroudering

De beroemde Franse arts en bioloog, Alexis Carell hield het hart van een kip 28 jaar in leven*. Hij liet een ei bebroeden en nam weefsel van het zich ontwikkelende kuikenhartje. Hij bewaarde het hartweefsel in een vloeibare voedingsbodem die mineralen bevatte in dezelfde samenstelling als van het bloed. Hij wisselde de vloeibare voedingsbodem iedere dag en hield zo het hartweefsel 28 jaar(!) in leven. Toen hij ophield met het verversen van de vloeibare voedingsbodem, stierven de hartcellen. Het geheim van het 28 jaar overlevende kuikenhart ligt in het feit dat de extracellulaire vloeistof (vloeistof waarin de cellen lagen) op constante kwaliteit (zuurgraad) werd gehouden. Ofwel verzuring is veroudering.

*Dr. Alexis Carrel, “Man, The Unknown" pagina 92, 93